Karanlığın ve saklananın öykülerini anlatan dudaklar teker teker düşerken Gölge'nin hikayelerini anlatan kalemler gözlerinize sözcükler hediye etmeye devam ediyor.

Ne mutlu ki "geç de olsa" veya "uzun aradan sonra" gibi kamuflajlı cümleler kurmamıza gerek yok. Gölge, düzenli bir şekilde, tam da olması gerektiği anda yine başucunuzda. "Kontrol"ün kimde olduğunu öğrenmek istiyorsanız bu sayımız imdadınıza yetişecek. Beğenmediğiniz zaman Kan Güncesi'ne girip "olmamış bu" demek, beğendiğiniz takdirde de cümlelerinizi sıralamanız serbest. Lakin takdirperver olanların basamaklara çok fazla dikkat etmesine gerek kalmayacak. Onlar tehlikelerden biraz korunacaklar.

Özgürlüğünüzün bittiği yer değil de "başladığı yer" neresi? Tüm gün sağ kolunuzdan çekiştiren ipin ucu nereye varıyor? "Kontrol" kimde ve daha önemlisi "Kontrol" da ne!

İçeri buyurun, çekinmeyin. Her şey kontrol altında.

Gölge 12. Sayısı "Kontrol" ile karşınızda.

Koray Günyaşar
Ağustos 2008

SAYI : 12 - KONTROL
AĞUSTOS 2008

Yayın Yönetim ve Görsel Tasarım:
Galip Dursun
Yayına Hazırlayanlar:
Işın Beril Tetik
Koray Günyaşar
Vuslat Taş
Ali Kamil Yeniay
Düzelti:
Vuslat Taş

ÖYKÜLER / YAZARLAR
SAMET / Koray Günyaşar
ACI ATÖLYESİ/ Galip Dursun
ISIRIK / Işın Beril Tetik
TANRIYI GÜLDÜRMEK İSTİYORSAN/ Demokan Atasoy
İKİZ / Ali Kamil Yeniay
ÖLÜM MELEĞİ/ Umut Dülger
İLETİŞİM
golge (at) kanguncesi.com

Yazarlar
Arşiv
İletişim
Künye

Güneşli, mis gibi rüzgâr kokan bir günden dehşeti içinize salmasını bekleyemezsiniz... Ama gene de, size muazzam sürprizler sunması an meselesidir.

Herif tüm polis teşkilatıyla dalga geçer gibi hiç bir iz bırakmadan adamın birini doğramış, ütüyle parçaları dağlamış sonra da basıp gitmişti. Cinayetin işlendiği dükkanın karşısında bulunan bankanın güvenlik kamerası sadece beyzbol şapkalı bir adamın içeri girdiğini görüntülemişti. Bu delil de Amerika'nın en iyi ihtimalle beşte birini şüpheli yapıyordu.

Mezarcı, kazmasını bir kenara bırakıp toprağa uzandı ve gözlerini göğe dikti. "Gece işi güzel değil. Ne var sanki gündüz çalışsaydım? Ama yok, o zaman da kazarken güneş tepemde olurdu, gündüz kazan mezarcıları görmüştüm hepsi kan ter içindeydi. İş de değiştiremem ki... Rahatım burada sanki. Yalnız bu seferki çok uzun sürdü. Devamlı kazmaktan sıkıldım. Her gün de mezar mı kazılırmış?" Bir yıldızın parıldamasını fark edip mırıldandı. "Terzi bu defa işi çabuk tuttu. Saatçi de çok geçe bırakmasa bari." Yıldızların da kendisini izlemesinden memnundu.

Cümlesini bitirdiğinde Azrail'in şaşkınlığı bir kat daha artmıştı. Zira insanoğlu'nun bir meleği tutsak edecek kadar büyük bir güce eriştiğine inanamamıştı. "Ama... " dedi huzursuzca ve ardından Cebrail tamamladı "... Nasıl bu kadar güçlü olabilirler ?". "Bunu soracağını tahmin etmiştim ancak cevabını tahmin edememene şaşırdım Azrail" dedi ukalaca. Ardından devam etti "Tabii ki o kadar büyük bir güce sahip değiller ve hiçbir zaman da böyle bir gücü kontrol edemeyecekler. Tabii bu güce sahip biri onlara yardım etmediği sürece".

Niye böyle düşündüğünü de bilmiyordu ama bilmemeyi de umursamadı. Babası anlamsız sesler çıkararak bağırıp homurdanırken iskemlenin artık dayanamayacağını fark etti. Bulantısı inanılmaz bir haldeydi. Midesini tutarak iki büklüm oldu. İskemle kırılıp yana düşerken kapı hızla açıldı. O sırada iki büklüm kusmamaya çalışırken yerdeki salya göletini gördü.

Odanın bir köşesinde, büyük bir aynanın önünde duran tezgahına gitti. Sonra birden bir şey unutmuş gibi arkasını döndü. Merakla sordu.
"Adım ne, demiştin?"
"Dememiştim." diye cevap verdi genç adam. Yüzündeki gülümseme geri gelmişti.
"O zaman şimdi bahşet."
"Yusuf."
Vasıf sırıtarak önünde duran deri kaplı koltuğu çevirdi ve oturması için eliyle Yusuf'u davet etti.
"Acı Atölyesi'ne hoş geldin, Yusuf'um."