Takip ediyorsanız biliyorsunuzdur, her sayıda belirlenen konsepte maksimum uygun tasarımlar yapıyoruz.

Bunların hazırlanması aşamasında bazen şahsımı sarsan, buhranlara iten, fakat her bitişte beni kendimden alan şeylerden bahsetmek istiyorum.

Kolaj tekniği yakın zamanda yeniden fark edilen bir yetenek, bir grafik sanatı olarak karşımıza (en kaba adı ile) "mix" e alternatif olarak dikileli daha çok olmadı. Sonuç olarak 3-4 yıldır daha çok gözümüzün önünde dursa da Kolaj eski bir teknik. Bizde tasarımlarımızı hazırlarken ağırlıklı olarak bu tekniği kullanıyoruz dersem sanırım doğru olacaktır.

Birden fazla resmi bazen Gotizm'e sadık kalıp abartılı şekillerde, bazen de durgun, donuk travmatik dokularla bir araya getiriyoruz. Bazen Cthulhu'nun kayıp ve küfürbaz lisanının tonlarını bazen de Poe'nun görkemli karanlık mizacını resmediyoruz.

Ağırlıklı olarak Louis Royo'nun, Frank Frezatta'nın, Boris Vallejo'nun (B.V.'nin çalışmaları başlı başına birer konsept oldukları için her zaman değil!) bazen de tüm bunlara uyacak kendi çizim ve görsel çalışmalarımızı ekleyerek bütün bunları hazırlıyoruz.

http://www.kanguncesi.com/golge

Örneğin İlk sayımızda L.R.'nun vampirlerini, Gothic Dracula'sını, bir yağlı boya tablodan gökyüzünü ve selvi ağaçlarını konuk ettik kapağımıza sonra el çizimi mezar taşlarımızı ve Ay'ın parıldayan yüzündeki sinsi ölümü resmettik (olmayan yeteneğimizin) el verdiğince.

İsimsiz ve sevimsiz Semenderimizin Shervane'in (Arthur C. Clark) Dünya'nın sonundaki metamorfotik duvarındaki sonsuz dönüşüne, (Cehennem'in tek azâbı, günahkarların en büyük korkusu) sonsuz devinimine, sonsuz dirilişine Bir Düşü izleyen masum çocuklar gibi tanıklık edip altına kızıl el yazımızla imzamızı attık: GöLge...

http://www.kanguncesi.com/

İkinci sayımız Diriliş'te ise Gündelik, Sıradan bir hayat tanımlamasını çağ, meslek ve yaşam sınırlamasından kurtarıp sıradan karakterlerimizi bazen uç ve daha karanlık noktalara bazen de kötü adamlarımızı gayet sıradan durum sınırlarına gönderdik.

Ölüm temasının herhangi birimiz için yaşanabilecek en garip, en tehlikeli ve en sınırda tecrübe olmasının etkisiyle bir ölümden sonrasını, bir Diriliş'i resmettik. Bir Diriliş'i henüz yaşamaya başlamış puslu gözlerimizin gördüğü haliyle o garip dünyayı çizdik. Grotesk simge ve duvar süslerinin önceki yaşamımızdan sızıp o hayalde yer bulmasına izin verdik. Semenderimizin karanlıkta parıldayan donuk siluetinin bizi saran "GöLge"nin içerisinde dolaşmasına izin verdik.