KORKU ve GERİLİM ÖYKÜLERİ
anasayfa
|
iletişim
göLge #4 - SUÇ
Bu sayıda göLge’de işler biraz daha farklılaştı. Biz artık sadece adamları öldürmüyoruz; onların suçlarını da inceliyoruz. Acaba gerçekten çağdaşımız olması muhtemel bu insan örneklemeleri suçlu mudur?
Ya da katledenleri ele alalım. En ilahisinden, en kötücülüne kadar hepsi bir devinimin bir parçası, kaotik bir neslin kendince ürettiği ve dikte kabul etmez bir yansıma olamaz mı?
Günce / Şevval Ateş
Tuhaf bir güdüyle yalnız olmadığıma inandım. Haklıydım. Bakışlarımın geçtiği her yerden bir karaltı geçiyordu adeta. Bir iddiaya girmiştik. O nereye bakarsam bakayım orada bulunacağını savunuyordu, bense gözbebeklerim kadar hızlı hareket edemeyeceğini savunuyordum. Derken o çatlak ve boğuk sesi işittim.
"Tebrik ederim evlat. İyi iş çıkardın."
Günün Suçu / Şevval Ateş
"Bu kolye bundan böyle senindir evladım. Bilirim ki, sözümden hiç çıkmazsın; ne dersem onu yaparsın. Senden isteğim şudur: Ömrün boyunca zorunlu kalmadıkça bu kolyeyi boynundan çıkarmayacaksın. Bazen başını ağrıtabilir, o zaman çıkartabilirsin; ancak dikkat et ki o vakitte güneş batmış olmasın.
Semender'in Son Şansı / Galip Dursun
Ali adamı taklit ederek söylendi; " ‘Bir adım yok!...’ Ne demek bir adım yok?! İnsanlar sana ne diyorlar, nasıl sesleniyorlar?"
Adam ‘insanlar’ kelimesini duyunca tekrar gülümsedi. "İnsanlar beni görünce genelde çığlık atarlar! Her biri farklı şekilde çığlık attıkları için genel bir adım yok..."
Bay Ağrı Kesici / Galip Dursun
Karşılıklı kahkahalar atıp bardaklarını tekrar doldurdular. Sonra Mehmet Kuzgun büyüleyici el yazısı ile küçük bir kağıda bir şeyler yazıp Şahin Yalı’ya uzattı.
Bir söylentiye göre 1942 yılında bir dizi cinayet işledikten sonra yakalanan, kimliği ise garip bir şekilde halen gizli tutulan caninin adı o kağıdın üzerinde yazıyordu.
Semender'in son şansı
Bay Ağrı Kesici
Günce
Günün Suçu
göLge'de
SUÇ
Künye
Arşiv
"Biz"
İletişim
ALT
KÜLTÜR
ve
ALT
KÜLTÜR
© MMIII - MMIV -
göLg€
Tuhaf bir güdüyle yalnız olmadığıma inandım. Haklıydım. Bakışlarımın geçtiği her yerden bir karaltı geçiyordu adeta. Bir iddiaya girmiştik. O nereye bakarsam bakayım orada bulunacağını savunuyordu, bense gözbebeklerim kadar hızlı hareket edemeyeceğini savunuyordum. Derken o çatlak ve boğuk sesi işittim.
"Bu kolye bundan böyle senindir evladım. Bilirim ki, sözümden hiç çıkmazsın; ne dersem onu yaparsın. Senden isteğim şudur: Ömrün boyunca zorunlu kalmadıkça bu kolyeyi boynundan çıkarmayacaksın. Bazen başını ağrıtabilir, o zaman çıkartabilirsin; ancak dikkat et ki o vakitte güneş batmış olmasın.
Ali adamı taklit ederek söylendi; " ‘Bir adım yok!...’ Ne demek bir adım yok?! İnsanlar sana ne diyorlar, nasıl sesleniyorlar?"
Karşılıklı kahkahalar atıp bardaklarını tekrar doldurdular. Sonra Mehmet Kuzgun büyüleyici el yazısı ile küçük bir kağıda bir şeyler yazıp Şahin Yalı’ya uzattı. 
